برشتهکاری، عطر و رنگ
برشتهکاری، قندها و ترکیبات آمینی قهوه را از راه واکنش مایارد و دیگر واکنشهای حرارتی دگرگون میکند. ملانوئیدینها در رنگ قهوهای نقش دارند و ترکیبات فرّار به شکلگیری رایحههای برشته و آجیلی کمک میکنند. شیر رنگ اسپرسو را روشنتر میکند؛ سهم بیشتر قهوه نسبت به شیر میتواند رنگی پرمایهتر حفظ کند، هرچند برشتهکاری و عصارهگیری نیز مؤثرند. [5]
اسیدهای کلروژنیک و طعم
اسیدهای کلروژنیک از ترکیبات فنولی قهوهاند که هنگام برشتهکاری تغییر میکنند. فرآوردههای این دگرگونی، از جمله لاکتونها، در تلخی سهم دارند. حس ترشی به اسیدهای آلی دیگر، غلظت و محیط شیر نیز بستگی دارد. فلت وایتِ نرم و ملایم همچنان ممکن است این ترکیبات را داشته باشد؛ لطافت طعم، معیار اندازهگیری اسیدیتهٔ شیمیایی نیست. [6] [5]
ریزکف نازک و سهم مایع
پروتئینهای شیر در مرز هوا و آب جذب سطحی میشوند و به پایداری حبابها کمک میکنند؛ گرما ساختار پروتئینهای آبپنیر را نیز تغییر میدهد. هوادهی و گردش کنترلشده، حبابهای ریز را در شیر پخش میکنند. در سبک فلت وایت، کف لایهای نازک و یکپارچه است، نه تاجی بلند. هوای کمتر، در حجم یکسان فنجان، سهم مایع را بیشتر میکند و لزوماً مواد مغذی شیر را کاهش نمیدهد. [7] [8]
عصارهگیری و کافئین
درجهٔ آسیاب، جریان آب، دما، مقدار قهوه و حجم خروجی بر عصارهگیری اسپرسو اثر دارند. شات کوتاهتر لزوماً کافئین کمتری ندارد. برای مبنای دو شات با حجم حدود ۶۰ میلیلیتر، نمونهٔ ۸۰ میلیگرمی سازمان ایمنی غذای اروپا و مقدار حدود ۶۳ میلیگرم در هر اونس مایع در وزارت کشاورزی آمریکا، پشتوانهٔ بازهٔ مقایسهای گردشدهٔ ۸۰ تا ۱۳۰ میلیگرماند. پژوهشهای کافهای تغییرپذیری بیشتری نشان میدهند؛ این نمونهها مقدار کافئین آمبردو را مشخص نمیکنند. [9] [2] [4] [11]
ترکیب شیر و بافت
برآوردهای تغذیهای از تبدیل دادههای شیر بدون چربی تا پرچرب وزارت بهداشت کانادا به حجم ۲۵۰ تا ۲۷۵ میلیلیتر و افزودن دادههای اسپرسوی وزارت کشاورزی آمریکا، با گردکردن کرانها، به دست آمدهاند. هوا بدون افزودن پروتئین یا انرژی، حجم را زیاد میکند؛ بنابراین سطح نازک کف مقدار شیر را مشخص نمیکند. چربی، ترکیب پروتئینی، فرآوری و دما همگی ممکن است بر تشکیل و پایداری کف اثر بگذارند؛ لالهٔ کوچک، نقش حاصل از ریختن شیر است و شاخص تغذیهای نیست. [3] [4] [8] [12]